BB versus BB

Wie BB zegt moest vrijdag 16 februari ook “C” zeggen, want daar, in die state of the art theaterzaal van de universiteit speelde Buiten Bereik haar theatersportwedstrijd tegen Binnenste Buiten. Deze weergaloze accomodatie, direct naast het sportcentrum op de universiteitscampus is de plaats waar theatersport haar olympische ambities meer dan waar kon maken: meedoen is belangrijker dan winnen! Zeker geen valse start voor “Een nieuw begin”, het treffende thema van dit zinderende avondje hartverwarmend improvisatietheater.

Nog maar net begonnen toonden beide BB’s hun weergaloze kunsten in de kleine ruimte, in een uitdaging die met gevoel voor understatement werd opgepakt: “Nou heb je zoooo’n theater (theatrale handgebaren die nog enigzins de enorme ruimte trachtten te omvatten)……….. Maar met een “draaideur” ter grote van een draaideur en een “drie in de pan” in een suggestieve grot waarbij de nodige tieten niet ontbraken werd direct de oude vertouwde intieme sfeer neergezet en door de trouwe bezoekers ook zeker weer herkend! En waar je bij een SuperBowl nog tot halftime moet wachten, hier rockten Jelte Timberlake en Queen Rosa B al direct de vloer in een geologische breakdancetoer die de beste scenes uit Indiana Jones doet verbleken als je darmuitgang in sommige daarvoor gespecialiseerde klinieken.

En daar bleef het niet bij! Als ware BB1 en BB2 de overtreffende trap van de ieder met een B minder bedeelde criminele alter ego’s uit Bassie en Adriaan, zo onderhielden zij op deze avond het welbekende motto van de geflapschoende clown uit deze onvolprezen kinderserie: “Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen!”

Ja, altijd blijven lachen! Ook wanneer je in een onthutsend dramatische stijl uitgekotst wordt door je good old eigen Drentse viermansbobformatie. Blijven lachen, wanneer je in een ook choreografisch verfrissende musical een coach weet neer te zetten die een coach nodig heeft om haar hinkelend goud op de 10 kilometer te laten halen. Blijven lachen, wanneer het maïsdoolhof in februari nog maar een dusdanig beperkte hoogte heeft dat je zo nutteloos staat te mimen dat zelfs je medespelers zeggen dat ze je gewoon zien staan. En blijven lachen als zelfs blauwe koekjes in de Ikea veranderen in smurfen! Maar natuurlijk ook lachen wanneer je met je eerste film direct drie oscars in de wacht sleept. Een onvoorstelbare prestatie, ware het niet dat het bewijs direct geleverd werd door enkele hoogstandjes Russische Nouvelle Vague cinema. Scene’s waarbij naast het diep geëmotioneerde publiek, ook enkele spelers het niet droog wisten te houden.

Tijdgebrek kondigde ten slotte het onvermijdbare einde van dit theatrale improfeest vol nieuw begin aan. Evengoed wisten beide teams er voor dat smartelijke moment van afscheid nog een Kus, een Moord en drie keer hetzelfde Sprookje in een steeds hogere sequentie uit te persen. En dat allemaal voor een luizige 5 euro! Mensen komt dit voortaan ook zien!